jakem Dośka

 oj aleszszsz zmiany w blogowisku . Dam radę jakem Dośka .

Atakuje mnie od pewnego czasu postęp , a mianowicie elektronika . Uporałam się z ,,telefonem" , uspokoiłam że moc we mnie jeszcze drzemie , to Waldeczek na fejsie napisał , że tęskni za moimi tekstami . 

A ja to co ? Nie tęsknię ?

u mnie zima biała . Zrobiłam nawet kilka minut temu zdjęcie , ale odwłok blady - raczej urokiem swym nie zachwyca , wręcz szokuje. Na ekranie ciemność widzę ze śnieżnym rozbryzgiem.

Zima , krótkie dni , a ja przygotowuje się do kolejnego sezonu turystycznego , z nadzieją , że będzie takowy miał miejsce. Goście zaczynają rezerwować miejsca od wiosny do jesieni .Tęsknię za nimi . 

Spiżarnia zapełnia się przetworami , obrazki tworzą coraz to wyższą piramidę , serwety i swetry wypełniają wiklinowe kufry.

zamówiłam u mojego prywatnego Męża ,półki do spichrza, na których staną gliniane naczynie różnej maści , nie mieszczące się na komodzie .

Zioła wiszą jeszcze w spichrzu na belkach stropowych , ale zlikwiduję je coby kusz się za bardzo na nich nie zbierał.

Dwa kufry czekają na renowację , a sala biesiadna w stodole na malowanie elementów ściennych.

w między czasie popełniam pierogi i uszka , mrożę i niech czekają zahibernowane na święta .

grzyby zasuszone ( kilka słojów 5 litrowych ) , ich miejsce na piecu  zajęły kawałeczki suszonego chleba dla ptactwa .

Każdy kolejny dzień nie wieje nudą . Jest tyra , ale i spacery . Generalnie wyganiam Czarka , a sama zasiadam w fotelu i robię na drutach , albo szydełku - cudawianki .

 

macham wieczorowo z Podlasia  - Dośka vel Gryzmolinda